Een oxidator is een deeltje dat electronen kan / 'wil' opnemen; het is een electronenacceptor

[n.b.: dat 'wil' staat tussen aanhalingstekens, omdat 'iets willen' eigenlijk niet iets is van materie. Materiedeeltjes hebben niks te willen. Alleen levende wezens kunnen wat 'willen'.
Maar toch gebruiken we in deze cursus nu en dan dit soort woorden, gewoon omdat het ook wel leuk is net te doen alsof stoffen iets willen of niet willen. Bovendien, we weten heus nog niet alles van de materie.]

Een reductor is een deeltje dat electronen kan of wil afstaan; het is een electronendonor

Electronen zijn niet 'los verkrijgbaar'. Ze horen altijd bij een of meerdere deeltjes. Overdracht van electronen, normaliter, gebeurt niet op afstand, wel in direct contact tussen twee deeltjes. Een reductor kan dus niet een electron 'afschieten' en even verderop de oxidator 'raken'.

Een redoxreactie is een chemisch proces
waarin electronen worden overgedragen van de ene stof naar de andere.

of anders:

Een redoxreactie is een chemisch proces
waarin de oxidatiegetallen van één of meer elementen veranderen

Een stof die tijdens een reactie electronen wint of krijgt noem je een oxidator (Ox)
Het omgekeerde: een stof die electronen verliest is een reductor (Red)

Tijdens een redoxreactie reageren altijd een reductor en een oxidator met elkaar; er worden electronen overgedragen van de reductor naar de oxidator.
Bij deze overdracht betreft het vrijwel altijd electronen uit de buitenste electronenschil van de atomen (valentie-electronen) die aan de reactie deelnemen.